De modelbaan
Saraan werd overgenomen!
Mijn baan
heeft een
overnemer gevonden. Dit betekend dat ik de ruwbouw van de baan afwerk,
en dan gedaan. Ook zal de baan omgevormd worden naar Duits voorbeeld,
en aangepast opdat ie aanluitbaar is op een Ecos centrale. De
overnameperiode wordt geschat op 3 maanden. Dan wordt de baan verhuisd,
en heb ik plek vrij om aan mijn lange-termijn project te beginnen: Brussel
Noord anno 1920
8
januari 2010
In voorbereiding op de definitieve beslissing, had ik de
volledige
baan al dubbelrichting aangelegd. Blokken, bedrading en bezetmelding
werden aangepast opdat de sporen nu in beide richtingen kunnen
bereden worden. En nu de overname geklonken is, kan er dus naar Duits
voorbeeld rechts gereden worden, i.p.v. links zoals de baan
oorspronkelijk was ontwikkeld. Koploper werd aangepast met de nieuwe
rijregels, en klaar!
Het testrijden is ook achter de rug. De 4 treinen die de overnemer
heeft achterlaten, rijden vlekkeloos hun rondjes. De baan heeft nooit
zo perfect gereden als nu. Uren rijden de treinen zonder ook maar 1
ingreep. Een echt genot!
Ik ben dus maar begonnen met de installatie van de Duitse armseinen.
Het wordt geen exacte implementatie van het Duitse seinstelsel, dat zou
op de beperkte oppervlakte te druk worden. Ik verkoos om een
vereenvoudigd stelsel te gebruiken, met enkelvoudige hoofdseinen als
vertrek signaal in de stations, en enkelvoudige hoofdseinen met
voorsein op het paradebaanvak.
30 januari 2009
Ik ben druk bezig om de nieuwe bezetmelders in elkaar te solderen.
Gezien de baan gestuurd zal worden met een Ecos centrale, dient de
terugkoppeling nu met S88 te geschieden. Al mijn bezetmelders gaan er
dus uit, en er worden er nieuwe in de plaats gezet. Klinkt allemaal
simpel, maar het is toch een serieus werkje...
 |
22
februari 2010
Alle seinen zijn geplaatst en aangesloten. Koploper geconfigureerd, en
alle seinen werken perfect (na een nodige smeerbeurt en aanschaf van
een krachtigere transformator). Ik ben dan maar begonnen met de aanzet
van het reliëf. Als eerste worden de tunnelopeningen
geplaatst. Ik
heb hiervoor een paar kilo gipsafdrukken van allerhande muur- en
tunnelmateriaal op de kop kunnen tikken voor een schamele 2€.
Met
wat gepuzzel van de losse onderdelen en houtlijm werden op alle nodige
plaatsen tunnelingangen voorzien. |
En gezien de tunnelbinnenkanten moeilijk nog achteraf te schilderen
zijn, heb ik ze dan maar meteen een kleurtje gegeven. De plakaatverf
van de kinderen werd in beslag genomen, en het kliederen kon beginnen.
Het is de eerste keer dat ik een dergelijke meer "artistieke"
onderneming waag. Tot nu toe hield ik me louter bezig met het technisch
geknuffel, zoals onderbouw, sporenleggen, automatisering... Schilderen
is nieuwe voor mij, dus wees milt in uw oordeel, alhoewel ik vrij
tevreden ben met het resultaat...
|
3 maart 2010
Wissels en seinen zijn allemaal geplaatst, en blijken allemaal prima te
werken. Het werd dus tijd om de aandrijvingen te verstoppen. Hiervoor
heb ik gewoon dun karton gebruikt van dozen van ochtendgranen. Over de
aandrijvingen wordt een strookje karton geplaatst. Deze wordt met
houtlijm vast gelijmd, maar natuurlijk geen lijm op de aandrijvingen of
in de buurt van de bewegende delen laten komen. Eenmaal de lijm droog
is, heb ik het karton weer een ombestemd vuil kleurtje gegeven. Zo, dit
is klaar voor het ballast!
5 maart
2010
... en in het kopstation Asselberg van het zelfde laken een pak. Maar
eerst een defect sein vervangen. Dan de aandrijvingen afdekken met een
stukje karton, en als laatste een likje verf erover. Het ziet er niet
uit, maar dat komt waarschijnlijk allemaal goed eenmaal het ballast
erover wordt gestrooid. :? In elk geval ben ik nu klaar om
echt
met het reliëf te beginnen...
24 maart 2010
Het reliëf maken ging eigenlijk nog vrij vlot. In 2 weekends
was
alles klaar. Eerst begon ik met het plaatsen van de vlakke plekken met
houten platen waar later huisjes en dergelijke zouden kunnen komen. Dan
een aantal houten ribben en schotten die als steun zouden gaan dienen.
Hierover werd het kippengaas gespannen. Met schietnieten werden de
stukken gaas bevestigd aan de houten ondergrond. Het relief krijgt zijn
vorm.
Hierover heb ik dan stroken papier met behangerslijm gekleefd. Twee tot
drie lagen papier is voldoende dik. Het geheel moet nu helemaal drogen.
Het kleine nadeel van dit procedee is het krimpen van de papierkorst.
Het papier spant op, en kan eventueel de dingen waar het aan bevestigd
is krom trekken, of het papier scheurt.
En dan, als laatste, strijk ik er "flex tegellijm" over. Een vrij dunne
laag blijkt al voldoende in combinatie met het onderliggende papier om
een vrij stevige korst te krijgen. Ook hier helemaal laten uitharden en
klaar. Het resultaat is een vrij lichte, maar harde en stevige
constructie.
Dit was het zo'n beetje. De baan is klaar. Ik moet de bekabeling onder
de baan nog netjes leggen, en de baan terug inrijden opdat de
locomotieven weer perfect hun rondjes rijden. De baan is klaar voor
levering...
modelbaan in de auto geladen... ze is definitief weg!
En dan is het zover, vandaag 7 april 2010 is de modelbaan weg. Het is gedaan met Saraan. Een nieuw modelbouwtijdperk
breekt aan: Brussel-Noord anno 1920.
|
Littfinski
